ایه الحق  علامه ذوالفنون حسن زاده آملی  دررساله شریف "نور علی نور"در ذکر وذاکر ومذکور میفرماید:پیر مغان:امیرالمومنین علی علیه السلام  بزم:مجلس خاص اهل حق   تجلی نور:مکاشفه ای است که بر دل عارف سالک متجلی می شود   ترسا: مرد روحانی که از صفات ذمیمه نفس پاک شده .  خرابات: مقام فنا  خراباتی:اهل فنا را گویند   خال:کنایه ازوحدت ذات مطلقه   خط:عبارت ازظهورتعلق ارواح به اجسام است    خمار باده فروش :پیران کامل ومرشدان واصل را گویند   دیر مغان :کنایه از مجلس عرفاست   رند :اشاره به اولیا وعرفا ست   ساقی :کنایه از فیاض مطلق است ودر بعضی موارد از ان ساقی کوثراست    ساغر وصراحی:مراد دل عارف است   وان را خمخانه ،میخانه،میکده نیز گویند    شاهد:کنایه از معشوق     شراب :کنایه ازمحبت وجذبه حق است   عشق:کنایه از مقام ولایت مطلقه علویات عارفی است   غمزه وکنار وبوسه :کنایه از فیوضات وجذبات قلبی است    قلندر :کنایه از صاحب مقام اطلاق است    کلیسا وکنشت :کنایه ازعالم معنا وشهود است    مشاهده ومکاشفه :حضور قلب انسانیت   زلف:کنایه از مرتبه امکانیه از محسوسات ومعقولات . 

در ضمن بعضی از اعلام می فرمایند :مراد از پیر مغان امام حسین علیه السلام است